Σύλλογος Κλινδαίων Νομού Ηλείας

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ"

Κατηγοριες

10 εικόνες για καλό βράδυ με σοφά λόγια

10 εικόνες για καλό βράδυ με σοφά λόγια

Ζήσε την κάθε στιγμή προτού να γίνει ανάμνηση.

 

Η ζωή είναι ένας καθρέφτης: μας κοιτάζει όπως τον κοιτάζουμε. Αν τον δούμε με χαμόγελο και καλοσύνη θα μας χαμογελάσει κι εκείνος καλοσυνάτα.

Ευτυχία είναι το μόνο πράγμα που πολλαπλασιάζετε όταν διαιρείται.

 

Όταν επιλέγεις να δεις το καλό στους άλλους, καταλήγεις να βρίσκεις το καλό στον εαυτό σου.

Δεν μπορείς να ξεκινήσεις το επόμενο κεφάλαιο της ζωής σου, αν συνεχίζεις να διαβάζεις ξανά και ξανά το τελευταίο σου.

«Για να ζήσεις την απόλυτη ευτυχία, θα πρέπει να έχεις κάποιον για να την μοιραστείς»

h

Αν πραγματικά θέλεις να κάνεις κάτι, μπορείς να βρεις ένα τρόπο. Αν δεν θέλεις, θα βρεις μια δικαιολογία.

Μάθε να αγαπάς τον εαυτό σου πρώτα, αντί να αγαπάς την ιδέα του να σε αγαπάνε οι άλλοι.

 

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

Καλό βράδυ

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2020 16:51

ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΣΟΥ

Υπάρχει ένας και μόνο ορισμός της επιτυχίας.

Κοίταξε τον εαυτό σου στον καθρέφτη, και ζήτα απο το παιδί εκείνο, όταν ξεκινούσε το ταξίδι της ζωής του, να σου πει πόσο ικανοποιημένο είναι με το πως διαχειρίστηκες τα όνειρά του.

Δεν χρειάζεται να σε κρίνει κανένας άλλος. Παρά μόνο τα μάτια εκείνου του παιδιού....

ο Χρόνος μας σε αυτή την ζωή είναι μετρημένος. Μην μετράς τις στιγμές που χάνονται, αλλά κάνε τις στιγμές να μετράνε.

Τρέξε , Ζήσε , Δούλεψε, με ανθρώπους ανώτερους απο σένα, ώστε και μόνο η παρουσία σου στο ίδιο τερέν με εκείνους, θα σε αναγκάσει να βελτιώνεσαι διαρκώς σε όλα τα επίπεδα.

Γιατί, όταν είσαι με τους καλύτερους, θα γίνεις καλύτερος.

Όταν βουλιάζεις σε πάρτυ αυτολύπησης με ανθρώπους που το μόνο που κάνουν είναι να κατηγορούν τα πάντα ΕΚΤΟΣ απο τον εαυτό τους, τότε, έχεις ήδη χάσει.

Έχασες το δώρο της Ζωής, γιατί άνθρωπος χωρίς όνειρα, είναι αληθινά νεκρός άνθρωπος.

Κάνε τις σωστές επιλογές.

Δεν έχει να κάνει με το αν γεννήθηκες πλούσιος, αν είχες το κατάλληλο γενετικό υλικό, αν οι γονείς σου σου πρόσφεραν αυτά που έπρεπε.

Έχει να κάνει με το πόσο το θέλεις.

Και αν αναρωτιέσαι αν είσαι στο σωστό δρόμο, θα το καταλάβεις απο την κριτική.

Όσο περισσότερο ανεβαίνεις , τόσο περισσότεροι θα σε κριτικάρουν, θα σου επιτίθονται, θα προσπαθούν να σε μειώσουν.

Γιατί δεν αντέχουν να βλέπουν έναν φάρο που πέτυχε εκεί που εκείνοι απέτυχαν, έναν φάρο που τους θυμίζει τις δικές τους αποτυχίες.

Χαμογέλασε και απλώς προσπέρασέ τους. Έχεις σπουδαίο δρόμο να ακολουθήσεις. Και να βοηθήσεις κι άλλους να ακολουθήσουν το μονοπάτι που χαράζεις για τους επόμενους.

Άλλωστε ο άνθρωπος που γεννήθηκε νικητής, δέχεται μόνο μία ήττα, εκείνη απο τους απογόνους του.

Κάνε το μέγιστο που μπορείς, για να μπορείς μετά να κοιτάζεις τα μάτια εκείνου του παιδιού στο καθρέφτη και να χαμογελάς.

Υπάρχει ένας και μόνο ορισμός της επιτυχίας.

Κοίταξε τον εαυτό σου στον καθρέφτη, και ζήτα απο το παιδί εκείνο, όταν ξεκινούσε το ταξίδι της ζωής του, να σου πει πόσο ικανοποιημένο είναι με το πως διαχειρίστηκες τα όνειρά του.

Δεν χρειάζεται να σε κρίνει κανένας άλλος. Παρά μόνο τα μάτια εκείνου του παιδιού....

ο Χρόνος μας σε αυτή την ζωή είναι μετρημένος. Μην μετράς τις στιγμές που χάνονται, αλλά κάνε τις στιγμές να μετράνε.

Τρέξε , Ζήσε , Δούλεψε, με ανθρώπους ανώτερους απο σένα, ώστε και μόνο η παρουσία σου στο ίδιο τερέν με εκείνους, θα σε αναγκάσει να βελτιώνεσαι διαρκώς σε όλα τα επίπεδα.

Γιατί, όταν είσαι με τους καλύτερους, θα γίνεις καλύτερος.

Όταν βουλιάζεις σε πάρτυ αυτολύπησης με ανθρώπους που το μόνο που κάνουν είναι να κατηγορούν τα πάντα ΕΚΤΟΣ απο τον εαυτό τους, τότε, έχεις ήδη χάσει.

Έχασες το δώρο της Ζωής, γιατί άνθρωπος χωρίς όνειρα, είναι αληθινά νεκρός άνθρωπος.

Κάνε τις σωστές επιλογές.

Δεν έχει να κάνει με το αν γεννήθηκες πλούσιος, αν είχες το κατάλληλο γενετικό υλικό, αν οι γονείς σου σου πρόσφεραν αυτά που έπρεπε.

Έχει να κάνει με το πόσο το θέλεις.

Και αν αναρωτιέσαι αν είσαι στο σωστό δρόμο, θα το καταλάβεις απο την κριτική.

Όσο περισσότερο ανεβαίνεις , τόσο περισσότεροι θα σε κριτικάρουν, θα σου επιτίθονται, θα προσπαθούν να σε μειώσουν.

Γιατί δεν αντέχουν να βλέπουν έναν φάρο που πέτυχε εκεί που εκείνοι απέτυχαν, έναν φάρο που τους θυμίζει τις δικές τους αποτυχίες.

Χαμογέλασε και απλώς προσπέρασέ τους. Έχεις σπουδαίο δρόμο να ακολουθήσεις. Και να βοηθήσεις κι άλλους να ακολουθήσουν το μονοπάτι που χαράζεις για τους επόμενους.

Άλλωστε ο άνθρωπος που γεννήθηκε νικητής, δέχεται μόνο μία ήττα, εκείνη απο τους απογόνους του.

Κάνε το μέγιστο που μπορείς, για να μπορείς μετά να κοιτάζεις τα μάτια εκείνου του παιδιού στο καθρέφτη και να χαμογελάς.

Ο Αριστοτέλης έλεγε πως «ζούμε με συναισθήματα, όχι με τις ώρες στο ηλιακό ρολόι. Θα έπρεπε να μετράμε το χρόνο με τους χτύπους της καρδιάς». Τι γίνεται, όμως, όταν ο χρόνος παύει να κυλάει ακριβώς εξαιτίας της ίδιας σου της καρδιάς; Όταν οι χτύποι του ρολογιού συγχέονται με τους παλμούς που νιώθεις να ανεβαίνουν στο λαιμό σου και τα μερόνυχτα παγώνουν.

Αν η ζωή σου χάρισε απλόχερα το δώρο της συντροφικότητας, τη γαλήνη δυο ματιών που σου λένε καλημέρα και δυο χεριών που σε αγκαλιάζουν σφιχτά για καληνύχτα, ξέρεις πως μόνο μ’αυτόν τον άνθρωπο ξημερώνει και νυχτώνει. Οι δείκτες σου είναι πια καρφωμένοι μέσα σου και όχι σε ένα ρολόι.

Συνδέεις τη ροή της μέρας σου με στοιχεία και συνήθειες που έχει ο άνθρωπός σου. Έτσι μάθατε ο ένας τον άλλον, έτσι γίνατε ένα. Μόνο όταν είσαι πλάι του χτυπά η καρδιά σου βροντερά και δεν πάλεται απλά για να επιβιώνεις, αλλά για να ζεις.

Αυτό είναι που εννοούσε και ο Αριστοτέλης. Η ζωή δε μετριέται ούτε με ώρες, ούτε με χρόνια. Μετριέται με στιγμές και ανάσες κομμένες δίπλα σε ανθρώπους που σου προκαλούν πλατιά χαμόγελα. Εκεί η ώρα χάνεται. Τα ρολόγια ακρωτηριάζονται. Τίποτα δεν είναι χάσιμο χρόνου δίπλα του. Ακόμα και η σιωπή σας μοιάζει με πολύωρη συζήτηση. Σε κάνει, λοιπόν, να συνειδητοποιείς πως ο μοναδικός χρόνος που έχει χαθεί είναι αυτός που πέρασες πριν βρεθείς κοντά του.

Κι αν εκείνος φύγει από δίπλα σου, ο χρόνος και πάλι χάνεται. Αυτή τη φορά όμως τον σταματάς εσύ. Γιατί δε θέλεις τίποτα να προχωρά μακριά του. Ούτε καν μερικά λεπτά. Δε θέλεις να χάνει στιγμές της ζωής σου. Δε θέλεις πια να ξημερώνει γιατί ξέρεις πως δε θα τον δεις. Πέφτεις στο πάτωμα, κλείνεις τα μάτια σου πιστεύοντας πως αφού δε βλέπεις τον ήλιο να ανατέλει οι μέρες δεν κυλούν και παρακαλάς να παγώσει ο χρόνος. Όχι όμως στο παρόν. Στην τελευταία σας στιγμή μαζί.

Ιωάννα Μπαρκιά

 ewoman.gr 
Σελίδα 1 από 177

Χορηγοί

Παναγιωτόπουλοι
Αγγελόπουλος Παναγιώτης
Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…