Σύλλογος Κλινδαίων Νομού Ηλείας

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ"

Κατηγοριες

Διακοπές στο χωριό. Ανάγκη ή επιθυμία;

άνε και τα νησάκια και οι βόλτες με καράβι , με σκάφος , με παρέες … Τώρα μετράμε τα πάντα. Τη βενζίνη , τα διόδια, τα εισιτήρια, το φαγητό, τη διαμονή, και φυσικά τα αγαθά που καλό θα ήταν να φέρουμε μαζί μας πίσω κατά την επιστροφή.

Ανήκω στη γενιά που διαλέγαμε προορισμό και σχεδιάζαμε πότε και πόσες μερες θα διαθέταμε για το καλοκαίρι. Που όταν ” έβγαινε” τριήμερο, το “σκάγαμε” , τις 4 από τις 3 μέρες…
Ακόμα ακόμα που προγραμματίζαμε ταξίδια στο εξωτερικό.

Τώρα όλα άλλαξαν. Σταδιακά μεν. Πρέπει να το παραδεχτούμε. Σταδιακά μας μείωσαν, μας αφαίρεσαν, μας επαναπρογραμμάτισαν και επαναλειτουργούμε υπό νέες συνθήκες. Τίποτα δεν ήρθε απότομα, όπως τίποτα δεν ήρθε από μόνο του. Στρώσαμε το χαλί και πάνω του πάτησε όλο αυτό που ονομάσαμε “κρίση”.

Και φτάσαμε σε ένα σημείο που μέρη όπως το χωριό με τους παππούδες και τις γιαγιάδες, που αποτελούσε μια οικογενειακή υποχρέωση , μια επετειακή συνήθεια, να είναι πια, «in» και «must» , και προνόμιο και ζηλευτή δυνατότητα.

” θα πας στο χωριό σου;” σε ρωτούν με θαυμασμό σχεδόν, οι φίλοι σου που δεν έχουν γνωρίσει παππού ή γιαγιά σε μέρος έξω από την πόλη. Που οι δικοί τους έτρεξαν στην πρωτεύουσα γιατί η αγροτιά είναι σκληρή, γιατί μια θέση σε ενα γραφείο, σε μια δημόσια υπηρεσία , ήταν πολύ πιο ασφαλές, πιο προσιτό και εύκολο να το πετύχουν και να χτίσουν τις ζωές τους γύρω του.

Άδειασαν τα χωριά (ας μην ανοίξουμε αυτή την πληγή) και γέμισαν οι πόλεις.
Οι στέγες ήρθαν πιο κοντά αλλά οι καρδιές απομακρύνθηκαν. Βγαίνεις στο δρόμο της γειτονιάς σου και δεν ακούς εύκολα ” καλημέρα”.

“Έρχεστε οι Αθηναίοι για διακοπές και πρέπει να αλλάξουμε τις καθημερινές μας συνήθειες” . Παραπονούνται γλυκά, τα αδέρφια, τα ξαδέρφια, εκείνοι που διάλεξαν και παρέμειναν πίσω. Αυτά είναι όντως από άδικο έως εκνευριστικό. Σημασία όμως έχει, ότι οι αγκαλιές ανοίγουν και η βαθύτερη έννοια του όρου “οικογένεια” , του χαρακτηρισμού “σπίτι” παίρνουν σάρκα και οστά και αποκαλύπτονται σε όλο τους το μεγαλείο.

Γυρίσαμε πίσω από ανάγκη. Αλήθεια όμως, από ανάγκη πραγματική ή από τον καλά κρυμμένο πόθο της επιστροφής στις ρίζες μας;

Χωριό. Μια παιδική ανάμνηση με ατελείωτες ώρες ποδηλάτου, μια γεύση σταφυλιού η ροδάκινου, ερωτήσεις : ” τίνος είσαι εσύ” και χαμόγελα, μυρωδιές νυχτολούλουδου και θάλασσας.

Φωνές και γέλια , μουσικές και συζητήσεις, πολιτικές αναλύσεις , καυγάδες και μονιάσματα… Αντιδράσεις και συμπεριφορές χαμένες ή καλά κρυμμένες στις πόλεις , που ευτυχώς οι λιγοστοί κάτοικοι των χωριών φυλάσσουν και διαιωνίζουν κρατώντας με αυτό τον τρόπο ζωντανή την Ελλάδα των εθίμων και των παραδόσεων.

Το λες έτσι, το λες και αλλιώς. Τελικά η κρίση μας έκανε να επιστρέψουμε στα χωριά για καλό ή για κακό;

ThinkingPeople.gr

Διαβάστηκε 646 φορές

Χορηγοί

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…