Σύλλογος Κλινδαίων Νομού Ηλείας

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ"

Κατηγοριες

Σάββατο, 03 Νοεμβρίου 2018 18:58

fails στη λάσπη

Το τάι τσι και η γιόγκα είναι εξαιρετικές ασκήσεις για τους ηλικιωμένους, καθώς βοηθούν στην ισορροπία και την ευελιξία.

Το ότι μπορεί να έχετε την ιδιότητα του ηλικιωμένου δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εγκαταλείπετε την άσκηση, ακόμα και αν έχετε κάποια προβλήματα. Θα πρέπει να ξέρετε κάποιες σημαντικές ασκήσεις για ηλικιωμένους που έχουν χαμηλή επίδραση και είναι πολύ ευεργετικές.

Η άσκηση επιτρέπει στους ηλικιωμένους να γερνούν με πολύ πιο υγιεινό τρόπο. Η καθημερινή άσκηση και η καθιέρωσή της ως μέρος της ρουτίνας σας μπορεί να σας βοηθήσει πολύ. Παρακάτω υπάρχουν μερικές ασκήσεις που είναι εξαιρετικές για τους ηλικιωμένους.

 


Σημαντικές ασκήσεις για τους ηλικιωμένους

Υπάρχει μια σειρά από εξειδικευμένες, σημαντικές ασκήσεις που περιορίζουν τον κίνδυνο κάποιου τραυματισμού. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, το να είστε σε μια συγκεκριμένη ηλικία μπορεί να σημαίνει ότι έχετε ζητήματα που αυξάνουν τις πιθανότητες να τραυματίσετε τον εαυτό σας.


1. Αερόβια άσκηση


γυναικες σε πισινα

Οι αερόβιες ασκήσεις έχουν συχνά χαμηλό αντίκτυπο, ενώ μερικές είναι κατάλληλες και για τους ηλικιωμένους. Μερικοί ηλικιωμένοι είναι ικανοί να αντέξουν αυτήν την έντονη άσκηση, ενώ άλλοι ηλικιωμένοι δεν θα μπορέσουν να συνεχίσουν.

Όσον αφορά στην αερόβια άσκηση, μπορεί να σκέφτεστε αποκλειστικά το αερόμπικ. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί άλλοι τύποι που είναι διασκεδαστικοί και σίγουρα θέλετε να τους δοκιμάσετε. Ρίξτε μια ματιά σε μερικά από τα παρακάτω:

 
  • Ποδηλασία (σε στατικό ποδήλατο ή με άλλο τρόπο)
  • Περπάτημα ή τζόκινγκ (σε διάδρομο ή έξω)
  • Μάθημα αεροβικής (για ηλικιωμένους)
  • Αερόμπικ στο νερό

Πολλές από αυτές τις ασκήσεις μπορούν να γίνουν σε ομαδικό περιβάλλον, καθιστώντας τις σημαντικές ασκήσεις ακόμα πιο ευχάριστες και ευεργετικές. Οι ηλικιωμένοι μπορούν να είναι μοναχικοί για διάφορους λόγους, τα παιδιά τους ίσως να έχουν εγκαταλείψει το σπίτι τους, μπορεί να είναι μόνοι τους ή μακριά από την οικογένεια τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι φίλοι και η άσκηση μπορούν να ενισχύσουν την ευτυχία τους.


2. Γιόγκα ή ταί τσι


γιογκα σε λιβαδι

Η γιόγκα και το ταί τσι είναι καταπληκτικές ασκήσεις για τους ηλικιωμένους και δεν απαιτούν πολλή προσπάθεια. Ακολουθούν οι θετικές πτυχές και των δύο αθλημάτων.

 

Η γιόγκα είναι ένας συνδυασμός άσκησης και διαλογισμού που βοηθά τα ηλικιωμένα άτομα να αυξήσουν την ευελιξία τους. Παρομοίως, συμβάλλει επίσης στην ενίσχυση και την τόνωση του σώματός τους, το οποίο είναι πραγματικά υγιές και αποτρέπει τον κίνδυνο τραυματισμού από πτώσεις.

Το ταί τσι, από την άλλη πλευρά, είναι μια πολεμική τέχνη που περιλαμβάνει επίσης και τον διαλογισμό. Αυτό το είδος άσκησης είναι πολύ σημαντικό επειδή αυξάνει τη δύναμη, την ευελιξία και την ισορροπία.

Επιπλέον, ο διαλογισμός και στα δύο αθλήματα βοηθά τους ηλικιωμένους να επικεντρωθούν στο παρόν, καθώς και να αυξήσουν την επίγνωσή τους και την ευτυχία τους. Αυτές είναι πραγματικά άριστες ασκήσεις για την ψυχική υγεία των ηλικιωμένων.

3. Κολύμπι

Εκτός από τις ασκήσεις αερόμπικ στο νερό, υπάρχει μια άλλη δραστηριότητα χαμηλού αντίκτυπου που είναι πιο γνωστή, το κολύμπι. Είναι μια κατάλληλη, ολοκληρωμένη και ευεργετική άσκηση για τους ηλικιωμένους.

Το κολύμπι είναι ένα άθλημα που χρησιμοποιεί όλους τους μυς του σώματοςΣυγχρονίζει το σώμα ενώ τονώνει και γραμμώνει. Επιπλέον, ο κίνδυνος τραυματισμού είναι πολύ χαμηλός, δηλαδή συνιστάται ιδιαίτερα για όσους έχουν τραυματισμούς ή είναι επιρρεπείς στο να πάθουν κάποιον.

Το μπάνιο είναι χαλαρωτικό και ιδανικό για ηλικιωμένους που βιώνουν κατάθλιψη. Η επαφή με το νερό σε συνδυασμό με την άσκηση θα προάγει την καλύτερη σωματική και ψυχική ευεξία των ηλικιωμένων.


4. Χορός!


ζευγαρι που χορευει>Ο χορός είναι μια πολύ σημαντική δραστηριότητα για τους ηλικιωμένουςΑκόμα κι αν πολλοί δεν θεωρούν ότι είναι ένα άθλημα, μαθήματα για ζούμπα, παραδοσιακοί χοροί ή άλλα στυλ χορού εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία.

Με το χορό, οι ηλικιωμένοι μπορούν να μετακινήσουν το σώμα τους, να το τονώσουν και να βελτιώσουν την ισορροπία τους. Είναι μια διασκεδαστική άσκηση που μπορεί επίσης να γίνει κατά τη διάρκεια συναντήσεων με άλλους φίλους.

Αυτό το άρθρο ασχολείται μόνο με μερικές από τις πιο απαραίτητες και σημαντικές ασκήσεις για τους ηλικιωμένους. Η άσκηση επιτρέπει στους ανθρώπους να γερνούν με υγιή τρόπο τόσο σωματικά όσο και διανοητικά. Ταυτόχρονα, πρέπει πάντα να αποτελεί μέρος της ρουτίνας όλων.

Σε ηλικία 17 ετών, ο Αριστοτέλης γράφτηκε στην Ακαδημία του Πλάτωνα, στην οποία θα έμενε για 20 χρόνια.

Ο νεαρός Αριστοτέλης θα γινόταν ο καλύτερος μαθητής της Ακαδημίας που ιδρύθηκε από τον άνθρωπο που έμεινε στην ιστορία ως ο πατέρας της φιλοσοφίας. Είχε, βλέπετε, την τάση να κάνει πολλές ερωτήσεις και να απαντά σε ακόμα περισσότερες.

Η ακριβής χρονολογία της αναχώρησής του από την Ακαδημία είναι αμφιλεγόμενη, αλλά εικάζεται πως έφυγε λίγο μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, καθώς δεν του άρεσε η νέα τάξη των πραγμάτων στη σχολή, μετά τη «φυγή» του δασκάλου του. Ωστόσο, στα χρόνια που ακολούθησαν, θα διαφωνούσε με πολλές από τις βασικές ιδέες του.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε πόσα ακριβώς έγραψε ο Αριστοτέλης, αλλά ακόμα και από αυτό το μέρος της δουλειάς του που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα, είναι ασφαλές να συμπεράνουμε πως το εύρος των θεμάτων που ασχολήθηκε, είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Όλα τα πεδία, επιστημονικά και μη, από την αστρονομία και τη φυσική, μέχρι την ηθική και τα οικονομικά, έχουν επηρεαστεί από τον Αριστοτέλη. Για παραπάνω από 2.000 χρόνια μετά τον θάνατό του, έχει κατορθώσει να παραμείνει ένας από τους πιο γνωστούς στοχαστές της ιστορίας.

Advertisement

Ενώ, λοιπόν, η επιρροή του είναι φανερή σε πολλά θέματα της σημερινής εποχής, κάποιες από τις πιο εύστοχες παρατηρήσεις του σχετίζονται με τη φιλία. Έβλεπε τη φιλία ως μία από τις πραγματικές χαρές της ζωής και θεωρούσε πως για να ζήσει κάποιος μια ευτυχισμένη ζωή, χρειάζεται μια πραγματική φιλία. Με δικά του λόγια:

«Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως απ΄ αυτό, η φιλία είναι και πράγμα πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να ζει χωρίς φίλους, έστω κι αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι΄αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία, πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ μεγάλη ανάγκη. Εξάλλου οι άνθρωποι στη φτώχεια και στις άλλες δυστυχίες τους, πιστεύουν ότι το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι. Επιπλέον, οι φίλοι συνδράμουν τους νέους, ώστε να τους αποτρέψουν από τα λάθη, και, προκειμένου, για τους μεγάλους στην ηλικία, τους φροντίζουν και αναπληρώνουν τις δυνάμεις που τους λείπουν. Δύο πηγαίνουν μαζί, διότι και οι δυο είναι πιο ικανοί να κατανοήσουν από κοινού και να ενεργήσουν».

Οι συμπτωματικές φιλίες

Ο Αριστοτέλης υπογράμμισε δύο συνηθισμένα είδη φιλίας που βασίζονται περισσότερο στη σύμπτωση, παρά στην πρόθεση.

1) Φιλία ωφελιμότητας

Η πρώτη είναι η φιλία που βασίζεται στην ωφελιμότητα. Σε αυτό το είδος φιλίας, τα δύο μέρη δεν τρέφουν αληθινά φιλικά συναισθήματα, αλλά διατηρούν τη σχέση τους γιατί αποκομίζουν οφέλη.

Αυτή η φιλία, δεν είναι μόνιμη. Όταν τελειώνουν τα οφέλη, συνήθως τελειώνει και η φιλία. Ο Αριστοτέλης παρατήρησε πως αυτή η σχέση είναι πιο συνηθισμένα ανάμεσα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Ένα σωστό παράδειγμα τέτοιας φιλίας, είναι οι σχέσεις που φτιάχνουμε με συνάδελφους στη δουλειά. Μπορεί όντως να περνάμε καλά μαζί, αλλά μόλις η κατάσταση αλλάξει, συνήθως αλλάζει και η φύση της σχέσης μας.

2) Φιλία απόλαυσης

Αντίστοιχα, το δεύτερο είδος συμπτωματικής φιλίας βασίζεται στην απόλαυση. Αυτό, όμως, είναι πιο συνηθισμένο σε νεαρούς ανθρώπους. Είναι το είδος φιλίας που παρατηρείται ανάμεσα σε συμμαθητές, συμφοιτητές και άτομα που ανήκουν στην ίδια αθλητική ομάδα.

Η πηγή της φιλίας είναι πιο συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα, είναι το είδος της φιλίας που συνήθως κρατάει λιγότερο. Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει και η απόλαυση και κατά επέκταση, η φιλία. Συνήθως, αυτό συμβαίνει, επειδή μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και αλλάζουμε.

Οι περισσότερες φιλίες, ανήκουν σε αυτές τις δύο κατηγορίες και ενώ ο Αριστοτέλης ποτέ δεν τις χαρακτήρισε με αρνητικό τρόπο, πίστευε πως το μικρό βάθος τους περιόριζε την ποιότητά τους.

Είναι καλό, για την ακρίβεια, είναι απαραίτητο, να έχουμε συμπτωματικές φιλίες, αλλά μπορούμε να τα πάμε ακόμα καλύτερα.

Η φιλία της αρετής και του αγαθού

Η τελευταία μορφή φιλίας που κατέγραψε ο Αριστοτέλης είναι η καλύτερη από όλες. Αντί να βασίζεται στο συμφέρον ή στην απόλαυση, το τρίτο είδος φιλίας βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των αρετών και των ιδανικών, ανάμεσα στα δύο μέρη. Είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι και οι αξίες, τις οποίες αντιπροσωπεύουν που αποτελούν το κίνητρο διατήρησης των φιλικών δεσμών.

Συνήθως, αυτή η φιλία κρατάει μέχρι τέλους, αλλά για τη δημιουργία της απαιτείται η ύπαρξη ενός βασικού επίπεδου καλοσύνης στο καθένα από τα δύο άτομα. Σαν να μην έφτανε αυτό, απαιτούν χρόνο και εμπιστοσύνη για να σφυρηλατηθούν σωστά.

Οι άνθρωποι που δεν έχουν ενσυναίσθηση και δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους συχνά αποτυγχάνουν να αναπτύξουν τέτοιες σχέσεις και καταλήγουν στα πρώτα δύο είδη φιλιών. Ο κάθε άνθρωπος έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει αυτό το επίπεδο φιλίας με κάποιον που ξέρει πολύ καλά, τον έχει δει στη χειρότερη φάση της ζωής του και έπειτα τον είδε να την ξεπερνάει. Το ίδιο πράγμα ισχύει και για φίλους που αντιμετώπισαν και ξεπέρασαν μαζί τις ίδιες δυσκολίες.

Πέρα από το βάθος και την οικειότητα που προκύπτει σε αυτές τις σχέσεις, η ομορφιά τους κρύβεται και στο γεγονός πως συμπεριλαμβάνουν τα πλεονεκτήματα και από τα δύο προηγούμενα είδη φιλίας. Είναι ωφέλιμες και απολαυστικές.

Όταν σέβεσαι τον άλλον και νοιάζεσαι για το καλό του, χαίρεσαι και μόνο που είσαι μαζί του, μπορείτε να βρείτε πράγματα που θα διασκεδάσουν και τους δύο σας, αλλά και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον.

Αυτές οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και προσπάθεια, αλλά όταν ανθίσουν, οι καρποί τους είναι η εμπιστοσύνη, ο θαυμασμός και το δέος, δηλαδή οι πιο γλυκοί καρποί που έχει να μας προσφέρει η ζωή.

Δείξε μου τον φίλο σου…

Αν σε διαβάζουν για πάνω από 2.000 χρόνια, τότε κάτι πρέπει να έχεις κάνει σωστά.

Ο Αριστοτέλης μάς έμαθε να εξετάζουμε τον κόσμο εμπειρικά και ενέπνευσε γενιές στοχαστών και φιλοσόφων να αναθεωρήσουν τον ρόλο και την αξία της ηθικής στην καθημερινότητά μας.

Για τον μέσο άνθρωπο, όμως, τα πιο χρήσιμα διδάγματα του Αριστοτελή, με αξία και στη σημερινή εποχή, είναι αυτά που σχετίζονται με τις καλές σχέσεις. Ο Αριστοτέλης είδε την αξία των συμπτωματικών φιλιών, αλλά η προσωρινή τους φύση, τον έσπρωξε να να τις απορρίψει. Στα μάτια του, δεν είχαν γερά θεμέλια.

Για αυτό τον λόγο, επιχειρηματολόγησε υπέρ της καλλιέργειας ενάρετων σχέσεων, οικοδομημένες σε καλές προθέσεις, προσπάθεια και αμοιβαία εκτίμηση του χαρακτήρα και της καλοσύνης που έχει η κάθε πλευρά. Ήξερε πως το πέρασμα του χρόνου δεν θα μπορούσε να φθείρει μια τέτοια φιλία. Αντίθετα, πιθανώς θα την ενίσχυε. Για τον Αριστοτέλη, λίγα πράγματα πλησίαζαν την αξία μιας τέτοιας φιλίας.

Και η σκέψη του έχει βάση. Σε τελική ανάλυση, οι δεσμοί που δημιουργούμε με τους άλλους, διαμορφώνουν την ποιότητα ζωής μας. Είμαστε και γινόμαστε, τα άτομα με τα οποία συναναστρεφόμαστε.

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018 18:44

Θα πούμε το κρέας… κρεατάκι;

Η ανθρωπότητα πρέπει να περικόψει δραστικά την κατανάλωση κρέατος, έως και κατά 90%, για να αποφύγει την επιδείνωση της κλιματικής αλλαγής στο μέλλον, αναφέρουν οι επιστήμονες στην πιο ολοκληρωμένη μέχρι σήμερα επιστημονική μελέτη τους για το πώς οι διατροφικές επιλογές επηρεάζουν το περιβάλλον.

Επιπλέον, θεωρούν αυτή τη μείωση του κρέατος αναγκαία για να τραφεί ο παγκόσμιος πληθυσμός που θα έχει φθάσει τα δέκα δισεκατομμύρια το 2050, αλλά και για να αντιμετωπισθεί η λειψυδρία.

Η εκτροφή ζώων παράγει μεγάλες ποσότητες «αερίων του θερμοκηπίου» (ιδίως μεθανίου), αποψιλώνει τεράστιες εκτάσεις πρασίνου που θα μπορούσαν να απορροφήσουν ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα ή να καλλιεργηθούν, ενώ χρησιμοποιεί και απαράδεκτα υψηλές ποσότητες νερού, εντείνοντας έτσι το φάσμα της λειψυδρίας (υπολογίζεται ότι μισό κιλό μοσχαρίσιου κρέατος απαιτεί σχεδόν 7.000 λίτρα νερό για να παραχθεί και να φθάσει στο πιάτο του καταναλωτή).

Οι επιστήμονες ζητούν να υπάρξει μια παγκόσμια στροφή προς μια πιο φυτική διατροφή, παράλληλα με την αποφασιστική μείωση τουλάχιστον κατά 50% της τροφής που σπαταλιέται και καταλήγει στα σκουπίδια, καθώς και με μια γενικότερη βελτίωση των γεωργικών πρακτικών με τη βοήθεια της τεχνολογίας (λιγότερη και πιο «έξυπνη» κατανάλωση νερού για άρδευση, ανακύκλωση λιπασμάτων, νέες ποικιλίες υψηλότερων αποδόσεων κ.α.).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μάρκο Σπρίνγκμαν του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο, έδωσαν τη μελέτη τους στη δημοσιότητα λίγες μέρες μετά τη βαρυσήμαντη μελέτη των επιστημόνων της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), οι οποίοι προειδοποίησαν τις κυβερνήσεις ότι στενεύουν τα περιθώρια για να επιτευχθεί η συγκράτηση της ανόδου της θερμοκρασίας στον ενάμιση βαθμό Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, γι’ αυτό χρειάζονται άμεσα και αποφασιστικά μέτρα.

Ένα από τα προτεινόμενα μέτρα-κλειδιά θεωρείται η μεγάλη μείωση στην κατανάλωση κρέατος – πράγμα που ασφαλώς πιο εύκολα λέγεται παρά γίνεται. Η μελέτη προβλέπει όμως ότι έως το 2050, εξαιτίας τόσο της συνεχούς αύξησης των εισοδημάτων ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, όσο και του αριθμού των κατοίκων του πλανήτη, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τις σημερινές διατροφικές επιλογές μπορεί να αυξηθούν κατά 50% ως 90%.

Όπως είπε ο δρ Σπρίνγκμαν, «αυτό που έχουν κοινό όλες οι υγιεινές διατροφές, σύμφωνα με τα τελευταία επιστημονικά στοιχεία, είναι ότι κυρίως είναι φυτικές». Οι ερευνητές προτείνουν «ευέλικτες» διατροφές, είτε πρόκειται για μεσογειακή διατροφή, είτε για φυτοφαγική ή ψαροφαγική, είτε για ένα συνδυασμό τους.

 

Χορηγοί

Παναγιωτόπουλοι
Αγγελόπουλος Παναγιώτης
Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…